Φυτώρια αμπελου ΜΠΑΚΑΣΙΕΤΑ

Φυτοπαθολογία αμπέλου (γ)

Φυτοπαθολογία αμπέλου (γ)

Εκτός όμως από τα φυτοπλάσματα, ίσως ο ποιο σοβαρός εχθρός της αμπέλου σήμερα είναι οι Ιώσεις. Οι ιώσεις είναι ασθένειες που πολύ δύσκολα αναγνωρίζονται ακόμη και από έμπειρους γεωπόνους, δεν καταπολεμούνται, παρασιτούν ουσιαστικά πάνω στο φυτό για όσο ζει το φυτό, και η επιρροή τους στα φυτά είναι μόνιμη και πολύ αρνητική. Οι ιώσεις της αμπέλου ξεπερνούν στον αριθμό τις 40, αλλά οι σημαντικότερες είναι μόνο 11, όπως αυτές αναφέρονται παρακάτω:

  • Μολυσματικός εκφυλισμός & Μωσαικό της Αραβίδας – GFV & ArMV (Grapevine Fanleaf Virus & Arabis Mosaic Virus)
  • Καρούλιασμα -1,2,3 – GLRaV-1,2,3 (Grapevine LeafRoll associated Viruses)
  • Στίξη ή Κηλίδωση του φύλλου – GFkV (Grapevine Fleck Virus)
  • Βοθρίωση Α – KSG (Kober Stem Grooving) ή GVA
  • Βοθρίωση Β – KSP (Rupestris Stem Pitting) ή GVB
  • Ρωγμώδες Φέλλωση του Φλοιού – GCB (Grapevine Corky Bark)
  • Νέκρωση των Νεύρων – GVN (Grapevine Vein Necrosis)
  • Κίτρινο Μωσαικό – GVM (Grapevine Vein Mosaic)

 

Οι συνέπειες από τις ιώσεις είναι τόσο αρνητικές που αν υπολογίσουμε την οικονομική ζημιά σε σύγκριση πολλές φορές ακόμη και με τις συμβατικές ασθένειες, η διαφορά δεν είναι και τόσο μεγάλη υπέρ των συμβατικών μυκητολογικών ασθενειών.

Η βασικότερη ίωση είναι ο μολυσματικός εκφυλισμός, για τον οποίο τις συνέπειες τις εντοπίζουμε κυρίως στα σταφύλια, οι οποίες  είναι τόσο στον αριθμό των σταφυλιών όσο και στο μέγεθος αυτών. Επίσης επηρεάζουν το χρώμα αρκετά, μειώνοντας το ποσοστό ουσιών που περιέχονται στο σταφύλι. Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο της ανισσοραγίας και της καθυστέρησης ωρίμανσης των σταφυλιών, ή της μη ωρίμανσης αυτών. Το ριζικό σύστημα το οποίο είναι μολυσμένο από τον ιό είναι λιγότερο αναπτυγμένο από τις ρίζες που είναι υγιείς. Κάποιες φορές μπορεί να προκαλέσει και τον θάνατο των φυτών.

Το καρούλιασμα επίσης έχει πολύ αρνητικές συνέπειες για το πρέμνο και το σταφύλι κατ’επέκταση. Έχει βρεθεί ότι το καρούλιασμα μπορεί να μειώσει έως 50% την παραγωγή στο Chardonnay και 14% τον πιθανό αλκοολικό βαθμό στην ίδια ποικιλία. Ενώ στο Pinot noir τα νούμερα έχουν φτάσει και το 61% στην παραγωγή και 10% στον πιθανό αλκοολικό βαθμό, BOVEY (1970). Επίσης έχει σημειωθεί από τους Spranger-Garcia (1989) ότι το καρούλιασμα μπορεί να επιφέρει καθυστέρηση της ωρίμανσης, μείωση της ζάχαρης έως και 12.2%, αύξηση της ολικής οξύτητας έως και 13.5%, μείωση της περιεκτικότητας σε ανθοκυάνες έως και 32% και συνολικά μπορεί να χαθεί το 18% της συνολικής παραγωγής. Σε αρωματικό επίπεδο, στην ποικιλία Μοσχάτο Σάμου έχει βρεθεί ότι αν τα πρέμνα εξυγιανθούν από τον ιό του καρουλιάσματος αυξάνονται τα ποσοστά σε βασικά τερπένια σημαντικά (oxide :+ 60%, diol :+20%, linalool : +30%). 60%, diol +20%, linalolγωγ).

Όσον αφορά τις ιώσεις του ξύλου την Βοθρίωση και την Ρωγμώδες Φέλλωση του φλοιού, εστιάζονται κυρίως στα υποκείμενα. Αυτές οι ιώσεις έχουν ως αποτέλεσμα την μείωση του μεγέθους των σταφυλιών και την μείωση της ευρωστίας,  σε τέτοιο βαθμό ώστε τα πρέμνα να φαίνονται εξασθενημένα.. Ακόμη επιφέρουν καθυστέρηση της έκπτυξης των οφθαλμών και κάποιες φορές αποπληξία των φυτών και θάνατο σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Τέλος η στίξη ή κηλίδωση του φύλλου μπορεί να επιφέρει έως και 33% μείωση της ριζογένεσης στα υποκείμενα και έως 90% μείωση στην έκπτυξη των φυτών μέσα στο φυτώριο (Bernard Walter 2000).

Συνεπώς μπορεί κανείς να αντιληφθεί πολύ εύκολα, την τεράστια σημασία που έχει στις μέρες μας το υγιές φυτικό υλικό και ο πολλαπλασιασμός Πιστοποιημένου υλικού…